Το τέλος μιας σχέσης...

Με το κόστος του πετρελαίου θέρμανσης να ξεπερνάει ήδη τα 0,83 ευρώ ανά λίτρο και την καρό σημαία του τερματισμού, αυτού του ξέφρενου ράλλυ ανατιμήσεων, να μη διαφαίνεται στον ορίζοντα, είναι πλέον αδήριτη η ανάγκη της ενεργειακής μας απεξάρτησης από το μαύρο χρυσό. Άλλωστε μόνο τα διαμάντια είναι παντοτινά...

Το τέλος μιας σχέσης λοιπόν, τουτέστιν η ενεργειακή απαγκίστρωση από το πετρέλαιο, αποτελεί τώρα πια μονόδρομη αντίδραση απέναντι στη δίνη των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, που προσκυνούν το «θεό βαρέλι» και σφαγιάζουν απροκάλυπτα, στο βωμό του κέρδους, τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Και αν οι απανταχού πετρελαιοπαραγωγικές υπερδυνάμεις έχουν το καρπούζι εμείς κρατάμε ακόμα το μαχαίρι.

Η χώρα μας είναι προικισμένη με μία ατέρμωνη παρακαταθήκη εναλλακτικών πηγών ενέργειας οι οποίες είναι εύκολες στη χρήση και φιλικές προς το περιβάλλον. Μία από αυτές είναι και η γεωθερμική ενέργεια η οποία βρίσκει εφαρμογή τόσο σε κατοικίες, ξενοδοχεία και συγκροτήματα γραφείων, όσο και σε θερμοκήπια, ιχθυοκαλλιέργειες και άλλες γεωργικές δραστηριότητες. Βασίζεται δε σε μία εξαιρετικά απλή αρχή λειτουργίας. Λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης η θερμοκρασία του εδάφους είναι σταθερή στους 18-20 βαθμούς Κελσίου οπότε αν εκμεταλλευτούμε τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ υπεδάφους και επιφάνειας, επιτυγχάνουμεα θέρμανση το χειμώνα και ψύξη το καλοκαίρι. Δεν θα επεκταθώ, στο σημείο αυτό σε πιο ενδελεχή ανάλυση του θεωρητικού υποβάθρου της γεωθερμίας διότι αφενός δεν εξυπηρετεί το σκοπό αυτού του άρθρου και αφετέρου έχω την πεποίθηση ότι υπάρχει πληθώρα άλλων πηγών αλλά και ανθρώπων που είναι περισσότερο ειδήμονες επί τούτου.

Επανερχόμενος στο θέμα, όπως κάθε έκδοση «διαζυγίου» έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση η διαδικασία δεν είναι αναίμακτη. Το νηπιακό, αφού μόλις το 2005 ολοκληρώθηκε, νομικό πλαίσιο που διέπει τα γεωθερμικά συστήματα σε πολλές περιπτώσεις γεννά γραφειοκρατικούς υφάλους, φέρνοντας τους ενδιαφερόμενους απέναντι σε συμπληγάδες. Επιπρόσθετα το αρχικό κόστος επένδυσης είναι υψηλότερο σε σύγκριση με το κλασικό σύστημα καυστήρα-λέβητα, γεγονός που κρίνεται από πολλούς απαγορευτικό. Εδώ βέβαια λανθασμένα δε λαμβάνεται υπόψιν η απόσβεση του αρχικού κεφαλαίου, η οποία ως επί το πλείστον, λαμβάνει χώρα σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα και το σημαντικότερο η εξοικονόμηση της ενέργειας που επιτυγχάνεται και αγγίζει σε πολλές περιπτώσεις και το ελκυστικό 70%.

Το συμπέρασμα είναι ότι τροχοπέδη στην ανάπτυξη και εκμετάλλευση της γεωθερμίας δε συνιστά το κόστος αλλά ο γραφειοκρατικός πυρετός και κάποιες παγειωμένες αντιλήψεις οι οποιές είναι καιρός να εκθρονιστούν από τα μυαλά μας. Ας βάλουμε σε δεύτερη προτεραιότητα το ενεργοβόρο wannabe τζιπ των εκατό χιλιάδων ευρώ και ας επενδύσουμε σε μία καθαρή μορφή ενέργειας, η οποία δεν επιβαρύνει την ατμόσφαιρα και συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος, οριοθετώντας έτσι το τέλος της ενεργειακής σχέσης με το πετρέλαιο.

Κωνσταντίνος Χηρικάκης

IT Consultant